Ormanın minik sakinleri bir sabah fark etmiş ki, güneş ışığı gölün üzerine hiç düşmüyormuş. Küçük tavşan Lila ve sincap Tutu çok endişelenmiş. “Güneş neden kaybolmuş olabilir?” diye düşünmüşler ve hemen çözüm aramaya başlamışlar.
Önce ormandaki yaşlı ağaçlara gitmişler. Ağaçlar dallarını sallayarak güneşin yolunu açmaya çalışmış. Ama ışık hâlâ göle ulaşmıyormuş. Lila ve Tutu pes etmemiş. Bu kez gökyüzüne bakıp küçük kuş Arin’den yardım istemişler. Arin uçarak gölgelerin arasından geçip güneşin ışığını göle yansıtmış. Yol boyunca karşılarına düşmüş dallar, taşlar ve yosunlu kayalar çıkmış ama arkadaşlar birbirlerine yardım ederek engelleri aşmışlar. Küçük çiçekler ve kelebekler de onları izleyip cesaret vermiş. Günün sonunda, göle düşen ilk ışık huzmeleriyle orman yeniden aydınlanmış. Hayvanlar ve bitkiler sevince boğulmuş.
Lila, Tutu ve Arin o gün şunu öğrenmiş: Zor bir durum karşısında panik yapmak yerine, birlikte çalışmak ve birbirine yardım etmek her zaman işleri kolaylaştırırmış. Orman sakinleri artık gün ışığının değerini daha iyi anlamış ve birlikte çalışmanın güzelliğini her zaman hatırlamış.