Güneş ışıkları gölette dans ederken, minik bir kurbağa yaprakların üzerinde zıplıyormuş. Adı Prensmiş, ama görünüşü bir kurbağaya benziyormuş. O, kendini yalnız hissediyormuş çünkü diğerleri onu sadece kurbağa olarak görüyormuş.
Bir gün gölete, meraklı bir kız gelmiş. Kurbağa Prens ona “Merhaba, ben Prensim ama görünüşüm farklı,” demiş. Kız önce şaşırmış ama Prens’in gözlerindeki dostluğu görünce gülümsemiş. Beraber gölette yüzmüş, çiçekleri saymış, birbirlerine hikayeler anlatmışlar.
Günler geçtikçe Prens ve kız birbirine güvenmeyi öğrenmiş. Prens sabretmeyi, kız ise empatiyi anlamış. Bir sabah, Prens’in sihirli sırrı ortaya çıkmış: İçten gelen sevgi ve anlayış, onu gerçek haline döndürmüş. Parlayan yeşil derisi yavaşça insan tenine dönüşmüş, ama dostlukları hiç değişmemiş.
Artık Prens sadece bir prensesin dostu değil, tüm göletin kahramanı olmuş. Çünkü gerçek değer, görünüşte değil kalpteymiş.
Ve göletteki tüm canlılar, yeni dostlarının etrafında mutlu bir yaşam sürmüş.